دست نوشته حاجی بابای ارغوان

بِسْمِ اللّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا (سوره هود آیه 41)

ارغوان عزیز روز بردمیدن خورشید رویت مبارک.

آمدي، هستيِ ما را چون گلستان كردي

خانه را غرقِ گل و لاله و ريحان كردي

چه صفايي به دل و رويِ تو بود، اي گل ناز

كه جهان را بَدَل از روضه‌ي رضوان كردي؟

از تو شد بيست اسفند ما چون نوروز

آمدي، فصل زمستان را چو بهاران كردي

كارِ صد اختر و خورشيد درخشان كردي

جان به قربان تو، اي غنچه‌ي زيبا، گل ناز

كه چو عيد آمدي و خانه چراغان كردي

ارغوان جان!

گفته‌اند كه «با يك گل، بهار نمي‌شود»، ولي اگر آن يك گل به زيبايي و صفاي تو باشد، هزاران بهار با خود مي‌آورد.

ما اين را ديده و از دل و جان، باور كرده‌ايم.

تو آن يگانه گلي كه ماه اسفند را به فروردين ماه مبدل ساختي و آن خورشيد بي‌همتايي كه از زمستان، نوبهاري جاودانه آفريدي.

بيستم اسفند اولین سالگرد بر دميدن آفتابي هستي‌بخش و فرشته‌اي بهشت آفرين چون تو، بر خود و مادربزرگ هایت و پدربزرگ هایت ومادر و پدر گرامي‌ات و به همه‌ي ما فرخنده باد

پدربزرگ دوستدارت یوسف ابتهاج٩١/١٢/٢٠